De film Minority Report liet ons 16 jaar geleden de toekomst zien: visueel en associatief werken. Nu is dat geen sciencefiction meer. Het is aan de orde van de dag. Waarom is dat zo?

EEN FILM TOONT ONS WEER EENS DE TOEKOMST

Ken je de film ‘Minority Report’ nog? Zoals elke goede sciencefiction film liet Minority Report (2002) ons dingen zien die we destijds nog niet zo goed begrepen, maar die een paar jaar later werkelijkheid zijn geworden (zie ook mijn eerdere blog). Zo was ‘personal advertising’ in deze film nog toekomstmuziek, maar dat is met adverteren op internet keiharde realiteit geworden. In Minority Report is een ‘pre crime’ unit actief, die mensen oppakt voordat ze een misdaad begaan. Zo ver is het in het echt nog nèt niet, maar ‘predictive policing’ op basis van big data-analyse maakt snel opmars.

En ken je die ene scène nog? Die scène waarin Tom Cruise – die een detective speelt – voor een muur van schermen staat, waarop hij met handgebaren allerlei beelden tevoorschijn tovert (link). Beelden die ogenschijnlijk willekeurig zijn, maar die hij razendsnel combineert tot een coherent verhaal, en zo een misdaad oplost.

Die scène is me altijd bijgebleven, omdat hij een nieuwe techniek voor informatieanalyse liet zien: volledig visueel en associatief. Intussen zien we een enorme groei van zulke visuele en associatieve methoden en technieken van informatieanalyse en informatieoverdracht. En die groei zal exploderen. Waarom? Omdat het naadloos aansluit bij hoe we als mensen in elkaar zitten. Omdat we associatief en visueel denken. Omdat we associatieve en visuele wezens zijn.

MENSEN ZIJN VISUELE EN ASSOCIATIEVE WEZENS…

Wat doe je als kind als een van de eerste dingen? Je maakt een tekening. Pas jaren later leer je schrijven. Beelden maken doen we als mensheid al minstens 35.000 jaar (zo oud zijn de oudste grotschilderingen). Maar pas sinds 500 jaar schrijven we op grote schaal boeken. En pas sinds 1965 kan meer dan 50% van alle mensen op de wereld lezen en schrijven (in 1800 lag dit nog op 12%). Als mensheid zijn we met andere woorden visuele wezens. Van oudsher dromen, denken en communiceren we in beelden. Zelfs als je een goed boek leest, ‘zie je het als het ware voor je’.

En we zijn niet alleen visuele wezens, we zijn ook associatieve wezens. We denken vaak van de hak op de tak. Al pratend zien we bijvoorbeeld opeens een verband tussen twee zaken dat we nog nooit eerder zagen (“nu ik eraan denk…”). Een briljante ingeving krijgen we vaak zomaar ineens op de fiets of onder de douche. We hebben ons daar niet even netjes lineair ‘naartoe gedacht’. En dat doen we al van kinds af aan. Zo vroeg ik me als 6-jarige af hoe het groeien van een grassprietje te maken heeft met het uitbreken van een oorlog (het was 1990 en de Golfoorlog was op tv). Veel later ontdekte ik dat dit ook wel het ‘butterfly effect’ wordt genoemd.

Als we zo visueel en associatief in elkaar zitten, hebben we natuurlijk ook de methoden en technieken nodig die daarbij aansluiten.

…EN DAAROM WERKEN VISUELE EN ASSOCIATIEVE METHODEN EN TECHNIEKEN ZO GOED.

Ergens in de loop van de 20e eeuw hebben we bedacht dat het een goed idee is als we alles opschrijven. Met als gevolg dat we nu in Nederland tienduizenden rapporten per jaar publiceren. Maar niemand leest die rapporten meer. En dat is ook niet zo gek, omdat ze ingaan tegen de manier waarop we denken. Rapporten zijn immers opgesteld in tekst en je moet ze lineair lezen.

Je ziet dan ook een snelgroeiende tegenbeweging (zie ook deze blog). Massaal zijn we met infographics, animatiefilms, praatplaten, visual notes en allerlei andere visuele en associatieve methoden en technieken aan de slag. Omdat die veel beter aansluiten bij hoe we denken en hoe we in elkaar zitten. En dat hoeft allemaal helemaal niet zo futuristisch te zijn als in Minority Report. Detectives maken immers al 100 jaar ‘evidence boards’ om misdaden op te lossen. Gewoon simpelweg je informatie bij elkaar op een plaat zetten helpt al enorm. Hoe vaak hoor je mensen niet verzuchten: “eindelijk (alles in één) overzicht!”

En hoe zit het eigenlijk met die technologie uit Minority Report? Dat is nog wel een mooi verhaal. Wetenschapper John Underkoffler was al jaren vóór de film uitkwam bezig met deze technologie. De film gaf het onderzoek een flinke boost, en intussen kan iedereen de technologie uit Minority Report aanschaffen. Weten hoe dat eruit ziet? Klik dan hier.

Bron foto: youflavio, https://www.flickr.com/photos/encontrado/9087977014, licentie: CC BY-SA 2.0

Deze blog is geschreven door Peter Kasbergen, algemeen directeur bij Public Cinema.

We helpen organisaties optimaal te presteren door beeld in te zetten. In onze blogs delen we inzichten die jouw organisatie daarbij kunnen helpen. Neem contact op om eens verder te praten over onze inzichten en jouw organisatie.

MEER LEZEN?

Wat mediamakers kunnen leren van superheldenfilms

| Alle vormen, Video | No Comments
De populariteit van superheldenfilms is al jaren aan het stijgen en lijkt niet te stoppen. Door velen worden ze gezien als oppervlakkige geldtrekkerij. Het succes van dit genre komt echter…
reisdagboek-blog

Vakantiefoto’s zijn zó 2016. Maak een visueel reisdagboek!

| Illustratie | No Comments
Foto’s maken op vakantie is tegenwoordig heel makkelijk met je smartphone altijd binnen handbereik. Maar er zijn nog veel leukere manieren om je vakantieherinneringen vast te leggen door middel van…
blog-sketchnoten-thumb

5 redenen waarom iedereen moet sketchnoten

| Illustratie | No Comments
Sketchnoting is, zoals de naam al doet vermoeden, een combinatie van schetsen en notuleren. Iris geeft 5 redenen waarom iedereen dit zou moeten doen.

De film Minority Report liet ons 16 jaar geleden de toekomst zien: visueel en associatief werken. Nu is dat geen sciencefiction meer. Het is aan de orde van de dag. Waarom is dat zo?

EEN FILM TOONT ONS WEER EENS DE TOEKOMST

Ken je de film ‘Minority Report’ nog? Zoals elke goede sciencefiction film liet Minority Report (2002) ons dingen zien die we destijds nog niet zo goed begrepen, maar die een paar jaar later werkelijkheid zijn geworden (zie ook mijn eerdere blog). Zo was ‘personal advertising’ in deze film nog toekomstmuziek, maar dat is met adverteren op internet keiharde realiteit geworden. In Minority Report is een ‘pre crime’ unit actief, die mensen oppakt voordat ze een misdaad begaan. Zo ver is het in het echt nog nèt niet, maar ‘predictive policing’ op basis van big data-analyse maakt snel opmars.

En ken je die ene scène nog? Die scène waarin Tom Cruise – die een detective speelt – voor een muur van schermen staat, waarop hij met handgebaren allerlei beelden tevoorschijn tovert (link). Beelden die ogenschijnlijk willekeurig zijn, maar die hij razendsnel combineert tot een coherent verhaal, en zo een misdaad oplost.

Die scène is me altijd bijgebleven, omdat hij een nieuwe techniek voor informatieanalyse liet zien: volledig visueel en associatief. Intussen zien we een enorme groei van zulke visuele en associatieve methoden en technieken van informatieanalyse en informatieoverdracht. En die groei zal exploderen. Waarom? Omdat het naadloos aansluit bij hoe we als mensen in elkaar zitten. Omdat we associatief en visueel denken. Omdat we associatieve en visuele wezens zijn.

MENSEN ZIJN VISUELE EN ASSOCIATIEVE WEZENS…

Wat doe je als kind als een van de eerste dingen? Je maakt een tekening. Pas jaren later leer je schrijven. Beelden maken doen we als mensheid al minstens 35.000 jaar (zo oud zijn de oudste grotschilderingen). Maar pas sinds 500 jaar schrijven we op grote schaal boeken. En pas sinds 1965 kan meer dan 50% van alle mensen op de wereld lezen en schrijven (in 1800 lag dit nog op 12%). Als mensheid zijn we met andere woorden visuele wezens. Van oudsher dromen, denken en communiceren we in beelden. Zelfs als je een goed boek leest, ‘zie je het als het ware voor je’.

En we zijn niet alleen visuele wezens, we zijn ook associatieve wezens. We denken vaak van de hak op de tak. Al pratend zien we bijvoorbeeld opeens een verband tussen twee zaken dat we nog nooit eerder zagen (“nu ik eraan denk…”). Een briljante ingeving krijgen we vaak zomaar ineens op de fiets of onder de douche. We hebben ons daar niet even netjes lineair ‘naartoe gedacht’. En dat doen we al van kinds af aan. Zo vroeg ik me als 6-jarige af hoe het groeien van een grassprietje te maken heeft met het uitbreken van een oorlog (het was 1990 en de Golfoorlog was op tv). Veel later ontdekte ik dat dit ook wel het ‘butterfly effect’ wordt genoemd.

Als we zo visueel en associatief in elkaar zitten, hebben we natuurlijk ook de methoden en technieken nodig die daarbij aansluiten.

…EN DAAROM WERKEN VISUELE EN ASSOCIATIEVE METHODEN EN TECHNIEKEN ZO GOED.

Ergens in de loop van de 20e eeuw hebben we bedacht dat het een goed idee is als we alles opschrijven. Met als gevolg dat we nu in Nederland tienduizenden rapporten per jaar publiceren. Maar niemand leest die rapporten meer. En dat is ook niet zo gek, omdat ze ingaan tegen de manier waarop we denken. Rapporten zijn immers opgesteld in tekst en je moet ze lineair lezen.

Je ziet dan ook een snelgroeiende tegenbeweging (zie ook deze blog). Massaal zijn we met infographics, animatiefilms, praatplaten, visual notes en allerlei andere visuele en associatieve methoden en technieken aan de slag. Omdat die veel beter aansluiten bij hoe we denken en hoe we in elkaar zitten. En dat hoeft allemaal helemaal niet zo futuristisch te zijn als in Minority Report. Detectives maken immers al 100 jaar ‘evidence boards’ om misdaden op te lossen. Gewoon simpelweg je informatie bij elkaar op een plaat zetten helpt al enorm. Hoe vaak hoor je mensen niet verzuchten: “eindelijk (alles in één) overzicht!”

En hoe zit het eigenlijk met die technologie uit Minority Report? Dat is nog wel een mooi verhaal. Wetenschapper John Underkoffler was al jaren vóór de film uitkwam bezig met deze technologie. De film gaf het onderzoek een flinke boost, en intussen kan iedereen de technologie uit Minority Report aanschaffen. Weten hoe dat eruit ziet? Klik dan hier.

Bron foto: youflavio, https://www.flickr.com/photos/encontrado/9087977014, licentie: CC BY-SA 2.0

Deze blog is geschreven door Peter Kasbergen, algemeen directeur bij Public Cinema.

We helpen organisaties optimaal te presteren door beeld in te zetten. In onze blogs delen we inzichten die jouw organisatie daarbij kunnen helpen. Neem contact op om eens verder te praten over onze inzichten en jouw organisatie.

MEER LEZEN?

Wat mediamakers kunnen leren van superheldenfilms

| Alle vormen, Video | No Comments
De populariteit van superheldenfilms is al jaren aan het stijgen en lijkt niet te stoppen. Door velen worden ze gezien als oppervlakkige geldtrekkerij. Het succes van dit genre komt echter…
reisdagboek-blog

Vakantiefoto’s zijn zó 2016. Maak een visueel reisdagboek!

| Illustratie | No Comments
Foto’s maken op vakantie is tegenwoordig heel makkelijk met je smartphone altijd binnen handbereik. Maar er zijn nog veel leukere manieren om je vakantieherinneringen vast te leggen door middel van…
blog-sketchnoten-thumb

5 redenen waarom iedereen moet sketchnoten

| Illustratie | No Comments
Sketchnoting is, zoals de naam al doet vermoeden, een combinatie van schetsen en notuleren. Iris geeft 5 redenen waarom iedereen dit zou moeten doen.