Toen Halbe Zijlstra aftrad met een snik, was vriend en vijand het erover eens: zijn emotie maakte hem menselijk. Maar deze vier politici gebruikten emotie pas echt overtuigend.

Toen Halbe Zijlstra als minister aftrad schoot er even een brok in zijn keel. Mijn hele Facebook-tijdlijn stond vol met mensen die Zijlstra bekritiseerden om zijn opvattingen over cultuur, klimaatverandering en de Zwarte Pieten discussie (hallo filter-bubbel!). Maar zelfs die mensen toonden zich toen mild over Zijlstra. Zijn emotie deed veel voor zijn imago.

Al sinds mensenheugenis geldt: politiek = emotie. Feitelijke argumenten delven regelmatig het onderspit tegenover het gevoel. Ervaren politici weten die kracht van emotie in te zetten. Het levert krachtige en soms onvergetelijke beelden op. Ik bespreek vier van zulke onvergetelijke beelden van politici en de emotie die zij inzetten.

1. Barack Obama | Verdriet

Na de zoveelste ‘high school shooting’ in de Verenigde Staten, hield Obama in 2016 een speech in het Witte Huis over maatregelen om wapenbezit te beperken. Hij memoreerde ‘Sandy Hook’, een schietpartij waar 20 kinderen van 6 en 7 jaar oud werden doodgeschoten. Toen hij vertelde hoe hij aan die kinderen dacht, kwamen de tranen. Let in het fragment ook op het oorverdovende geklik van de fotocamera’s: Obama’s tranen stonden op voorpagina’s over de hele wereld.

Obama was trouwens niet altijd zo’n gevoelsmens. Naar verluidt heeft zijn vrouw Michelle hem geholpen om te veranderen van een cerebrale, academische en afstandelijke persoonlijkheid naar iemand die zijn emoties durft te tonen. “Feel, Barack, feel!” zou ze hem hebben verteld. Gevoel zit er in ieder geval voldoende in dit fragment. En trouwens ook in het fragment waarin Obama ‘Amazing Grace’ begint te zingen. Kippenvel.

2. Bill Clinton | Empathie

Bill Clinton wordt vaak genoemd als het schoolvoorbeeld van iemand met charisma. Het verhaal gaat dat hij je helemaal kon inpakken omdat hij twee simpele dingen deed. Ten eerste wist hij altijd je naam. Ten tweede wist hij altijd één detail uit je persoonlijke leven. “How’s Karen’s back?”, vroeg hij dan. Waarop jij dacht: hoe weet de president van de Verenigde Staten dat mijn vrouw al jaren worstelt met rugklachten? Naar nu blijkt liep er altijd iemand met Clinton mee die hem deze namen en persoonlijke vragen influisterde, nét voordat hij je ontmoette.

Hoe dan ook, Clinton was een meester in empathie. Het fragment hieronder is tijdens een ‘townhall debate’ als onderdeel van de presidentiele verkiezingsstrijd in 1992. Tijdens zo’n debat kun je in gesprek met mensen uit het publiek. En dat doet Clinton. Hij is op dat moment nog gouverneur van Arkansas, en vertelt iemand uit het publiek: “When people loose their jobs, there’s a good chance I know them by their name”. Je zou kunnen zeggen: tja, we weten nu waarom hij hun namen kent 😉 Toch denk ik dat als Hillary Clinton ook wat meer empathie had getoond, ze de verkiezingen had kunnen winnen.

3. Ronald Reagan | Euforie

Voordat Ronald Reagan president werd, was hij onder andere acteur. Hij begreep daardoor hoe theatraal je politiek kan bedrijven. Niet voor niets werd hij ‘The great communicator’ genoemd. In Juni 1987 daagde hij Mikhail Gorbachev uit om toenadering tot het Westen te zoeken, en de Koude Oorlog te beëindigen. En dat doet hij niet zomaar. Hij staat in Berlijn voor de Brandenburger Tor, neemt een lange adempauze, en zegt dan krachtdadig: “Mister Gorbachev, tear down this wall”. Het publiek is uitzinnig. Anderhalf jaar later valt de muur. Soms denk ik weleens, zouden we dezelfde euforie kunnen creëren rond de grootste uitdaging van ónze tijd: klimaatverandering?

4. Jason Kelce | Woede

Toegegeven, het laatste fragment is niet van een politicus. Fragmenten van woedende politici zijn er voldoende te vinden, maar dat zijn meestal dictators die een hoop ellende veroorzaken. Het fragment hieronder is van Jack Kelce, speler van het American Football team Philadelphia Eagles. De Philadelphia Eagles wonnen dit jaar de Super Bowl, het ‘landskampioenschap’ American Football.

De Eagles wonnen tegen de verwachtingen in. Tom Brady, de quarterback van tegenstander de New England Patriots, is een echte ‘American hero’ en een publiekslieveling. Hij kon een record vestigen door zijn 6e Super Bowl te winnen. Jason Kelce en de Eagles daarentegen hadden al 57 jaar geen grote prijs gewonnen. Ze waren de ‘underdogs’ en vooraf door de critici af geserveerd: de coach zou er niks van kunnen, de spelers zouden te traag en te klein zijn. Op grandioze wijze neemt Jack Kelce wraak in deze woedende speech. Mijn advies: kijk ‘m van begin tot eind. En mocht je jezelf afvragen wat Kelce draagt. Dat is een ‘Mummers’ kostuum, een traditioneel carnavalskostuum uit Philadelphia.

Wil je meer inzichten ontvangen? Schrijf je in voor onze nieuwsbrief of connect met me op LinkedIn. Peter Kasbergen, algemeen directeur bij Public Cinema, jouw visueel partner

Meer leren? Lees hier onze andere berichten:

verticalevideo-header

Nadert het einde van de horizontale video?

| Social media, Video | No Comments
Uit onderzoek blijkt dat maar liefst 82,5 procent van de mobiele gebruikers hun telefoon verticaal houdt om video’s te bekijken, ook als deze video’s horizontaal zijn. Het klinkt dus logisch…
Inspiratie voor jouw organisatie

Inspiratie voor jouw organisatie

| Animatie, Video | No Comments
Aan het einde van elk kwartaal zet Dennis een aantal van onze projecten en interessante beelden van anderen op een rij. Inspiratie voor je organisatie om meer te doen met…

Waarom je als volwassene kinderboeken zou moeten (blijven) lezen

| Illustratie | No Comments
Verbeelding, levenslessen, ontsnappen aan de realiteit en humor zijn belangrijke redenen waarom je als volwassene kinderboeken zou moeten (blijven) lezen.