Wie communiceert tegenwoordig niet met beeld? Waarom blijven we dan eigenlijk nog dikke rapporten schrijven die niemand leest? Toch denk ik dat er altijd een rol blijft voor tekst.

Het is natuurlijk hartstikke ironisch: een geschreven blog over visuele communicatie. En toch doe ik het. Want één beeld zegt meer dan 1.000 woorden, maar enkele woorden over beeld zeggen nog veel meer.

Eerst een voorbeeld. Ik zat eens bij een opdrachtgever. Het was een hoge ambtenaar: keurig in pak, veel dienstjaren achter de rug. Hij deed me denken aan Olivier B. Bommel. We hadden een zeer beeldende infographic voor hem gemaakt, die een rapport van 15 pagina’s moest gaan vervangen. Hij keek naar het ontwerp. Bril in de hand, de poot ervan in zijn mondhoek. Na wat een uur leek, zei hij plotseling: “Schitterend! Goed werk heren!” Mijn collega en ik slaakten een zucht van verlichting. Hij gaf nog wat feedback en zei: “je moet weten dat ik enorm visueel ingesteld ben”. Stiekem dacht ik: voor iemand die zo visueel ingesteld is, heb je wel een enorme hoeveelheid papier geproduceerd tijdens je carrière.

Deze situatie is exemplarisch voor de tijd waarin we leven. De jongste generaties doen niet anders dan beelden maken en consumeren. En alle generaties daarboven herontdekken visuele communicatie als een middel dat vaak leuker, creatiever én effectiever is dan dikke pakken papier.

Je ziet het dan ook overal om je heen. We maken massaal animatiefilms die complexe onderwerpen kort en begrijpelijk uitleggen. Geen bijeenkomst of er zijn visuele verslagleggers’ aanwezig, die de hele bijeenkomst in een plaat samenvatten. En hele teams gaan op vlogcursus in navolging van ‘politievlogger Jan Willem’ (ruim 118.000 volgers).

Visuele communicatie is vaak succesvol, maar we slaan de plank ook nog regelmatig mis. Die ene directeur blijkt toch niet zo goed op camera over te komen als hij zelf dacht. Een volledig onderzoeksrapport vangen in 60 seconden animatie gaat zo kort door de bocht dat het eigenlijk niets zegt. En dat interviewformat dat op televisie zo goed werkt, blijkt tenenkrommend als je het met gemeenteambtenaren nadoet.

En dat is prima. Van fouten leren we. Communiceren met beeld is voor veel mensen nog wennen. Laten we het daarom zoveel mogelijk doen. Totdat beeld maken over een tijdje net zo vanzelfsprekend is als schrijven. En dan kunnen we echt goed beargumenteerd kiezen: gegeven de inhoud van de boodschap en het beoogde publiek, past daar beter een visuele vorm bij of een tekstuele vorm? Ik heb dat handzaam samengevat in deze formule: impact = inhoud x vorm x bereik.

Even terug naar het voorbeeld waarmee ik begon. De hamvraag is: als blijkt dat we kunnen volstaan met een infographic in plaats van een rapport van 15 pagina’s, moeten we dan überhaupt dat rapport nog wel schrijven?

Ik denk het wel. Hoeveel we ook communiceren met beeld, we zullen onze boodschap vaak eerst blijven opschrijven. “Wie leest er nog?”, hoor je vaak zeggen. Maar ook nu we overspoeld worden met infographics, animatiefilms, vlogs en andere beelden, houden we behoefte aan tekstuele communicatie. Zo kun je in tekst de nuance en verdieping aanbrengen die beeld niet altijd toelaat.

En zeg nu zelf: deze geschreven blog over beeld had je toch voor geen goud willen missen?

Deze blog is geschreven door Peter Kasbergen, algemeen directeur bij Public Cinema.

Deze blog verscheen eerder als column in editie 3, jaargang 2017, van het magazine C: het vakblad van Logeion, de Nederlandse beroepsorganisatie voor communicatieprofessionals.

Meer leren? Lees hier onze andere berichten:

reisdagboek-blog

Vakantiefoto’s zijn zó 2016. Maak een visueel reisdagboek!

| Illustratie | No Comments
Foto’s maken op vakantie is tegenwoordig heel makkelijk met je smartphone altijd binnen handbereik. Maar er zijn nog veel leukere manieren om je vakantieherinneringen vast te leggen door middel van…
blog-sketchnoten-thumb

5 redenen waarom iedereen moet sketchnoten

| Illustratie | No Comments
Sketchnoting is, zoals de naam al doet vermoeden, een combinatie van schetsen en notuleren. Iris geeft 5 redenen waarom iedereen dit zou moeten doen.

Zo houdt Public Cinema het werkplezier hoog!

| Duurzaamheid | No Comments
Het is zondagavond. Je kijkt hoe laat het is... 21:00 uur. Het lichtelijk nare gevoel bekruipt je dat je nog maar even kan genieten van je vrije avond, want morgenochtend…